Ontslag

Of je nu zelf ontslag neemt, of dat je werkgever je (tegen je wil) wil ontslaan: ontslag is altijd een ingrijpende gebeurtenis. De meest voorkomende manieren waarop een dienstverband kan eindigen zijn:

In al deze gevallen geldt: ben je het niet eens met je ontslag, protesteer dan direct (schriftelijk)! En vraag zo snel mogelijk advies aan je vakorganisatie.

 

Ontslag met wederzijds goedvinden

Dit houdt in dat de werkgever en de werknemer het met elkaar eens dat het dienstverband verbroken mag worden. Bijvoorbeeld wanneer je zelf ontslag neemt (en je werkgever het daarmee eens is). Of wanneer je werkgever je wil ontslaan en je protesteert daar niet tegen. Wanneer je dan weg mag/moet hangt af van de eventuele opzegtermijn.
Na een ontslag met wederzijds goedvinden zullen er problemen ontstaan met betrekking tot een eventuele (WW-)uitkering. Neem dus nooit zomaar ontslag als je nog geen nieuwe baan of andere inkomsten hebt. Of zeg in elk geval je baan niet op voor je ergens anders tenminste een half jaar contract hebt met uitzicht op een vaste baan. De uitkerende instantie voor de WW zal anders namelijk zeggen dat je ‘verwijtbaar werkeloos' bent (eigen schuld) en op grond daarvan geen WW-uitkering geven.
In geval van twijfel: vraag informatie aan je vakorganisatie.

 

Ontslag in proeftijd

Tijdens je proeftijd kan de werkgever met onmiddellijke ingang (betekent ‘zonder opzegtermijn‘} het dienstverband beëindigden. Hier kun je in het algemeen weinig tegen doen. Tenzij de arbeidsovereenkomst binnen de proeftijd wordt verbroken omdat je zwanger bent. Ontslag wegens zwangerschap is namelijk altijd (door de wet) verboden!
Als werknemer kun je ook zonder opgaaf van redenen in je proeftijd vertrekken. Bijvoorbeeld omdat je een betere baan hebt gevonden, of omdat het bedrijf/de functie niet aan je verwachtingen voldoet.
Let op: ook hier geldt dat je geen recht hebt op een WW-uitkering als je zelf besluit om weg te gaan (zie ook hierboven).

 

Eenzijdige beëindiging door de werkgever.

Jij wilt blijven werken, maar je werkgever wil je ontslaan. Dan heeft je werkgever twee mogelijkheden:

 

Ontslag op staande voet

De werkgever kan een werknemer op staande voet ontslaan als zich een ‘dringende reden' heeft voorgedaan. Een dringende reden kan zijn: diefstal, werkweigering (ook bijoverwerk), het verstrekken van valse inlichtingen, enzovoort.
Het is noodzakelijk bij een ontslag op staande voet altijd direct schriftelijk te protesteren. Daarbij moet duidelijk worden gesteld dat je als werknemer beschikbaar bent de werkzaamheden uit te voeren, zodra de werkgever hierop prijs stelt. Het is daarom van belang nog dezelfde dag (maar in ieder geval de dag erna) contact op te nemen met je vakorganisatie. Langer wachten kan de zaak schaden.
Ontslag ‘op staande voet' betekent ‘direct'. Ontslagen worden voor iets dat een tijd geleden is gebeurd (en toen ook al bekend was) is dus meestal geen ontslag op staande voet. Wil je werkgever je toch ontslaan, dan zal hij dat via de directeur van het RBA of via de kantonrechter moeten doen.

 

‘Ontslag' na een tijdelijk contract

Als je een contract voor bepaalde tijd hebt (een tijdelijk contract) dan hoeft de werkgever meestal geen ontslag aan te vragen: je contract ‘loopt van rechtswege af' op de datum die in je contract staat. Dat kan anders liggen als je meerdere tijdelijke contracten na elkaar hebt gehad bij dezelfde werkgever. Zie tijdelijk/vast werk.
Een tijdelijk contract tussentijds (halverwege) beëindigen is in principe niet mogelijk. Dat kan alleen als dat schriftelijk in je arbeidsovereenkomst staat. Bovendien moet de werkgever dan (net zoals bij een vast contract) een ontslagvergunning hebben (zie ‘eenzijdige beëindiging door de werkgever'.)