In al deze gevallen geldt: ben je het niet eens met je ontslag, protesteer dan direct (schriftelijk)! En vraag zo snel mogelijk advies aan je vakorganisatie.
Dit houdt in dat de werkgever en de werknemer het
met elkaar eens dat het dienstverband verbroken mag worden. Bijvoorbeeld wanneer
je zelf ontslag neemt (en je werkgever het daarmee eens is). Of wanneer je
werkgever je wil ontslaan en je protesteert daar niet tegen. Wanneer je dan weg
mag/moet hangt af van de eventuele opzegtermijn.
Na een ontslag met wederzijds goedvinden zullen er problemen ontstaan met
betrekking tot een eventuele (WW-)uitkering.
Neem dus nooit zomaar ontslag als je nog geen nieuwe baan of andere inkomsten
hebt. Of zeg in elk geval je baan niet op voor je ergens anders tenminste
een half jaar contract hebt met uitzicht op een vaste baan. De uitkerende
instantie voor de WW zal anders namelijk zeggen dat je ‘verwijtbaar werkeloos'
bent (eigen schuld) en op grond daarvan geen WW-uitkering geven.
In geval van twijfel: vraag informatie aan je
vakorganisatie.
Tijdens je proeftijd kan de werkgever met
onmiddellijke ingang (betekent ‘zonder opzegtermijn‘}
het dienstverband beëindigden. Hier kun je in het algemeen weinig tegen doen.
Tenzij de arbeidsovereenkomst binnen de proeftijd wordt verbroken omdat je
zwanger bent. Ontslag wegens zwangerschap is namelijk altijd (door de wet)
verboden!
Als werknemer kun je ook zonder opgaaf van redenen in je proeftijd vertrekken.
Bijvoorbeeld omdat je een betere baan hebt gevonden, of omdat het bedrijf/de
functie niet aan je verwachtingen voldoet.
Let op: ook hier geldt dat je geen recht hebt op een WW-uitkering
als je zelf besluit om weg te gaan (zie ook hierboven).
Jij wilt blijven werken, maar je werkgever wil je ontslaan. Dan heeft je werkgever twee mogelijkheden:
De werkgever kan een werknemer op staande voet
ontslaan als zich een ‘dringende reden' heeft voorgedaan. Een dringende reden
kan zijn: diefstal, werkweigering (ook bijoverwerk), het verstrekken van valse
inlichtingen, enzovoort.
Het is noodzakelijk bij een ontslag op staande voet altijd direct schriftelijk
te protesteren. Daarbij moet duidelijk worden gesteld dat je als werknemer
beschikbaar bent de werkzaamheden uit te voeren, zodra de werkgever hierop prijs
stelt. Het is daarom van belang nog dezelfde dag (maar in ieder geval de dag
erna) contact op te nemen met je vakorganisatie. Langer wachten kan de zaak
schaden.
Ontslag ‘op staande voet' betekent ‘direct'. Ontslagen worden voor iets dat
een tijd geleden is gebeurd (en toen ook al bekend was) is dus meestal geen
ontslag op staande voet. Wil je werkgever je toch ontslaan, dan zal hij dat via
de directeur van het RBA of via de kantonrechter moeten doen.
Als je een contract voor bepaalde tijd hebt (een
tijdelijk contract) dan hoeft de werkgever meestal geen ontslag aan te vragen:
je contract ‘loopt van rechtswege af' op de datum die in je contract staat.
Dat kan anders liggen als je meerdere tijdelijke contracten na elkaar hebt gehad
bij dezelfde werkgever. Zie tijdelijk/vast
werk.
Een tijdelijk contract tussentijds (halverwege) beëindigen is in principe niet
mogelijk. Dat kan alleen als dat schriftelijk in je arbeidsovereenkomst staat.
Bovendien moet de werkgever dan (net zoals bij een vast contract) een
ontslagvergunning hebben (zie ‘eenzijdige beëindiging door de
werkgever'.)